چرا شهرها در معرض خطرپذیري هستند؟

برخی از مهمترین علل بوجود آورنده خطرپذیري عبارتند از:

• جمعیت شهري در حال رشد و افزایش تراکم، که بر اراضی و خدمات شهري فشار وارد می آورد، می باشد و این امرباعث افزایش اسکان در مناطق ساحلی ، در امتداد دامنه هاي ناپایدار و در مناطق مستعد خطرپذیري می شود.

• تمرکز منابع و ظرفیت ها در سطح ملی و فقدان منابع و ظرفیت هاي پولی و انسانی در دولت هاي محلی، از جمله شرح اختیارات و وظایف مبهم در رابطه با کاهش خطرپذیري بلایا و واکنش به آنها.حکومت هاي محلی ضعیف، مشارکت ناکافی توسط ذي نفعان محلی در برنامه ریزي و مدیریت شهري.

بی کفایتی در مدیریت منابع آب، کمبود سیستم هاي زه کشی و کانال هاي انتقال آب ، عدم مدیریت مواد زائد جامد، که این موارد باعث بروز شرایط غیر بهداشتی ، سیل و رانش زمین می شوند.

• کاهش زیست بوم ها، به دلیل فعالیت هاي انسانی از قبیل راه سازي ، آلودگی، احیاي تالاب ها و استخراج منابع ناپایدار، که توانایی ارائه خدمات ضروري مانند مقررات و حفاظت در برابر سیل را تهدید می کند.

• فرسودگی زیرساخت ها و مصالح ساختمانی ناایمن، که ممکن است منجر به ریزش ساختمان شود .
خدمات اورژانس ناهماهنگ، که باعث کاهش ظرفیت براي واکنش سریع و آمادگی می شود. عوارض ناگوار تغییرات آب و هوایی که با توجه به شرایط محلی به احتمال زیاد منجر به افزایش و یا کاهش شدید دما و بارندگی می شود و بر تواتر،شدت و محل سیل و سایر بلایاي طبیعی مربوط به آب و هوا تاثیر می گذارند.

برچسبها: محرک, خطر پذیری, محیط شهری, منابع, جمعیت شهری

|+| نوشته شده توسط علی بابائی در ۱۳۹۶/۰۴/۲۱ |